Bruidstaart of sweet table?

Eerlijk: wij houden meer van bruidstaart dan van cookies. Maar moet er eigenlijk een taart zijn op je bruiloft? Nee. Hoort het erbij? Meestal wel. Het aansnijden is een van die momenten waarop iedereen even om jullie heen staat, en er komen bijna altijd mooie foto’s uit. Hoe die taart eruitziet, is helemaal aan jullie — en de opties zijn groter dan je denkt.

Kleine bekentenis: Pim kijkt op elke bruiloft uit naar het taartmoment. Niet alleen vanwege de foto’s. Dat hij er daarna tien kilometer extra voor moet hardlopen, neemt hij op de koop toe.

Eerst even geschiedenis (kort, beloofd)

De bruidstaart is ouder dan je denkt. Bij de Romeinen was het een harde koek van gerst en tarwe, en die brak de bruidegom tijdens de ceremonie boven het hoofd van de bruid. Dat bracht geluk en vruchtbaarheid; de gasten aten de kruimels op om ook een beetje geluk mee te pikken. Wij zijn blij dat die traditie is afgeschaft — al zou het een goede foto opleveren.

De witte taart zoals we die nu kennen komt uit Engeland. In de achttiende eeuw ontstond daar de bride’s cake: zwaar, vol vruchten, noten en specerijen, met een dikke laag wit suikerglazuur. Wit stond voor puurheid, en in de Victoriaanse tijd vooral voor geld: witte, geraffineerde suiker was duur, dus een witte taart liet zien dat de familie het kon betalen.

In Nederland at men op bruiloften lang gewoon krentenwegge of vruchtengebak. Pas eind negentiende eeuw — mede omdat koningin Wilhelmina in Engelse stijl trouwde — werd de klassieke bruidstaart hier populair. Ruim een eeuw later staat hij nog steeds op de meeste bruiloften. Maar niet op allemaal.

Vijf manieren die we de afgelopen jaren op bruiloften tegenkwamen, van klassiek tot slim bezuinigd. Met echte voorbeelden, want daar hebben jullie meer aan dan aan een moodboard.

1. De klassieke bruidstaart

Wit, met lagen, met bloemen — en een topper met jullie namen erop. Amber en Olaf kozen voor deze variant en sneden hem aan in de tuin, met de gasten in een halve cirkel eromheen. Het is en blijft het meest herkenbare moment: bord, mes, vier handen. Een bruidstaartbakker is er zomaar twintig uur mee bezig, en dat zie je terug in het resultaat én in de prijs.

Fotografisch is dit het makkelijkst: één plek, één moment, iedereen kijkt dezelfde kant op. Zet de taart wel ergens waar licht is en waar gasten eromheen kunnen staan — niet in een hoek naast de bar.

2. Een sweet table

Steeds vaker zien we geen taart maar een tafel: cupcakes, macarons, brownies, koekjes, cakepops. Eva en Rick lieten er een neerzetten aan het water, op houten planken, in de kleuren van hun bruiloft. Gasten pakken wat ze lekker vinden, de kinderen komen drie keer terug, en er is de hele middag iets te doen rond die tafel.

Op de kasteelbruiloft van Miranda en Wouter stond een sweettable met donuts, cakepops, meringues en ijsjes in oranje en roze. Hun drie jongens hoefden niet aangemoedigd te worden.

Nadeel: er is geen “moment”. Wil je toch iets aansnijden, zet dan één kleine taart in het midden van de tafel. Zo heb je allebei.

3. Zelfgemaakte taarten

Michiel en Marjolein wilden kosten besparen en vroegen het aan hun familie. Het resultaat: vijf fantastische taarten — kwarktaart met rood fruit, chocoladetaart met frambozen, appeltaart, een taart in de kleuren van hun dag — elk met een kaartje erbij. Bijkomend voordeel: geen dunne plakjes die precies rond moeten komen, maar ruim genoeg voor een tweede ronde. En het aansnijden werd een rondje langs de hele tafel.

4. Een ijstaart

Warm weer, of gewoon zin in iets anders? Joachim en Gerben schoven het taartmoment door naar na het diner en sneden toen een ijstaart aan als toetje — hazelnoot & room en cheesecake & amarena kers, met een houten topper met hun namen. Het ziet er net zo feestelijk uit als een gewone taart, het aansnijmoment blijft, en op een zomerse dag is het precies wat gasten willen.

5. Eén kleine bruidstaart, en gewone taart voor de rest

De slimste bezuiniging die we zien: laat één kleine bruidstaart maken voor het aansnijden en de foto’s, en serveer de gasten gewone taart van de lokale bakker. Niemand ziet het verschil op het bord, jullie hebben het moment, en het scheelt honderden euro’s.

Wat wij als fotografen graag zien

• Licht. Zet de taart of tafel bij een raam of buiten, niet in de donkerste hoek van de zaal.
• Ruimte. Gasten willen eromheen staan. Een taart tegen de muur geeft een halve foto.
• Een tijdstip. Spreek af wanneer je aansnijdt en laat het ons weten, dan staan we allebei klaar: één op jullie, één op de reacties.
• Snij écht. Het mes erin, een stukje eruit, elkaar voeren. Twee minuten, en het levert meer foto’s op dan een kwartier poseren.

En als je helemaal geen taart wilt? Ook prima. Manon en Dyanta hielden niet van taart en lieten bij het proostmoment een bitterballengarnituur rondgaan. Ook een moment, ook foto’s, en niemand die de taart miste. Maar een beetje bruidstaart hoort er bij ons wel bij — al was het maar voor Pim.