Groepsfoto’s die je wél in het album wilt

Groepsfoto’s. Iedereen wil ze, niemand wil ervoor staan. Ze kosten meestal drie kwartier van jullie dag, de gasten staan te wachten met een leeg glas, en het resultaat is een rij mensen die in de camera kijkt alsof ze bij de tandarts zitten. En toch: over twintig jaar zijn dit de foto’s waar je het langst naar kijkt. Want daar staat iedereen op.

Onze stelling: als je al je groepsfoto’s in het album wilt, dan moeten het wel leuke foto’s zijn. Dit is hoe wij dat aanpakken met tips voor júllie bruiloft.

Eerst de nette. Voor opa en oma.

We beginnen altijd met de versie die opa en oma verwachten: iedereen erop, iedereen in beeld, iedereen kijkt in de camera. Een statieportret volgens de norm van hun tijd. Dat is niet ouderwets, dat is respect — en die foto krijgt bij hen een plek op de kast. Het kost twee minuten.

En dan laten we het los. Zelfde groep, zelfde trap, een seconde later. Kijk maar naar het verschil.

Zeven tot tien. Niet dertig.

Ons advies: maak zeven tot maximaal tien groepsfoto’s. Het bruidspaar staat er bij elke foto bij, en dat is vermoeiender dan je denkt — zeker op hakken, in de zon, met een boeket in je hand. Bedenk vooraf welke groepen er echt toe doen: ouders, broers en zussen, grootouders, de vriendengroep, collega’s. Welke foto’s wil je in het album. De rest komt vanzelf voorbij op de reportagefoto’s van de borrel.

Tip voor de bruid: doe na de ceremonie sneakers aan. Niemand ziet het onder de jurk, en jij haalt de dansvloer.

Wanneer? Meestal direct na de ceremonie: iedereen is er, iedereen is nog fris, en de felicitaties lopen er natuurlijk in over. Maar het hangt ook van de locatie af. Een trap, een bordes, een gazon met het kasteel erachter, een strand — wij kijken vooraf waar het licht goed staat en waar een groep van veertig man past, en plannen het moment daaromheen.

Wil je er toch veel? Doe het dan zoals Joachim en Gerben.

Joachim en Gerben hadden een lange lijst met groepen. Hun oplossing was slim: zij gingen in een strandstoel zitten en bleven zitten. De gasten schoven in hoog tempo door — groep erbij, klik, volgende. Een lange lijst in korte tijd, en niemand die het als een verplicht nummer heeft ervaren. Voorwaarde: een ceremoniemeester met organisatietalent die de groepen klaarzet en oproept. Die hadden ze. Bij Bas en Sven zagen we hetzelfde: de ceremoniemeester met de lijst in de hand, bitterbal in de andere, en de volgende groep stond al klaar.

Kleine bekentenis: wij staan er zelf ook op. Joachim is de zoon van Pim, en ja, we hebben die bruiloft gewoon zelf gefotografeerd. Het was een van de weinige keren dat we in de strandstoel-rij moesten aansluiten.

En de foto met iedereen? Die maakten we met de drone. Alle gasten op het gras, armen omhoog, klaar in dertig seconden. Geen trap nodig, geen achterste rij die niet te zien is.

Laat ze iets dóen

Een groep die iets doet, is altijd leuker dan een groep die staat. Op de kasteelbruiloft van Miranda en Wouter gebruikten we de trap: eerst netjes, daarna ging Wouter de lucht in, werd hij gedragen door de vriendinnen van Miranda, poseerden de vriendinnen alsof het een modeshow was en lieten we de kinderen gekke bekken trekken. Wij hoefden alleen maar te zeggen: “en nu mag alles.”

Terwijl Pim meestal de groepsfoto’s sluipt Miriam rond om te kijken wat er nog meer gebeurd. En in dit geval even een behind the scene zodat jullie kunnen zien hoe het in de praktijk kan uitzien.

Herinner mensen zoals ze zijn

De bruid wilde tijdens de groepsfoto’s ook even met haar opa op de foto. Opa deed wat boevige opa’s doen: ezelsoren. Toen hij de foto later zag, glunderde hij helemaal en daagde hij de bruid uit om hem in het album te zetten. Natuurlijk kwam hij erin. Je wilt mensen herinneren zoals ze zijn, niet zoals ze op hun pasfoto staan.

En de bruidegom met zijn beste vriend? Sigaar erin, handen in de zakken, stoer kijken. Tot de bruid op de achtergrond even boevig in beeld sloop. Het hoeft allemaal niet zo netjes. Als je maar plezier hebt.

De bierrun

Onze klassieker. Zet een dienblad met biertjes (of wijn) op de grond, laat de groep twintig meter verderop staan, en roep “go”. Iedereen rent, iedereen lacht, niemand denkt aan de camera. Werkt op een grasveld, werkt op het strand, werkt met de bruid erbij. Drie van deze vier foto’s wonnen een internationale award. Niet omdat iedereen zo netjes stond.

Hoe zo’n foto ontstaat? Van de wijnrun op het strand maakten we een behind-the-scenes. Dienblad neerzetten, “go” roepen, en dan is het aan de dames.

Of maak er een thema van

Sommige bruidsparen gaan nog een stap verder. In het Openluchtmuseum maakten we met de vriendengroep een Peaky Blinders-foto: donker, blauwe rook, iedereen in gilet. Dat is geen groepsfoto meer, dat is een filmposter. Het kost tien minuten en wat rook.

Het hoeft ook niet groot. Een muur, armen over elkaar, niet lachen — en de vriendengroep staat er ineens bij als een bandfoto.

Zo maak je het jezelf makkelijk

• Maak een lijst. Zeven tot tien groepen, met namen. Geef die aan ons én aan de ceremoniemeester.
• Wijs een roeper aan. Iemand die de families kent en niet bang is om “familie Jansen, nu!” te roepen. Een goede ceremoniemeester of weddingplanner is hier goud waard.
• Kies het moment. Meestal direct na de ceremonie, als iedereen nog bij elkaar staat. Niet na het diner. Wij stemmen plek en tijdstip af op de locatie.
• Eerst netjes, dan los. Twee minuten voor opa en oma, daarna mag alles.
• Sneakers. Echt.
• Vertrouw ons. Wij hebben de bierrun, de trap en de drone al vaker gedaan dan jullie gasten. We zeggen wel wat er moet gebeuren.

Zo heb je binnen een halfuur alle groepen én foto’s die je daadwerkelijk in het album wilt. En de rest van de dag ben je gewoon te gast op je eigen bruiloft.