Audrey & Stefan — trouwen op het strand van Ameland

Hoe het begon: een trouwbeurs en een lange adem

We leerden Audrey en Stefan kennen op een trouwbeurs. Ze liepen de hele beurs af, wachtten tot het eind en kwamen toen pas bij onze stand staan. Ze zagen onze foto’s, vooral die met de special effects, en waren er stil van. Maar de reden dat ze ons kozen was een andere: we straalden plezier uit, zeiden ze. En plezier was precies wat zij voor hun dag wilden. Hun gasten moesten het ervaren als een vakantie, geen verplichting.

Daarom Ameland. Wie daar trouwt, vraagt zijn gasten een boot te nemen. Dat klinkt als een drempel, maar het werkt andersom: wie eenmaal op het eiland is, blijft. De meeste gasten sliepen op Ameland, en de bruiloft werd een lang weekend in plaats van één dag.

De ochtend in Nes: twee plekken, twee fotografen

Wij kwamen woensdagavond thuis van onze vakantie in Zeeland en reden donderdagochtend meteen door naar Holwerd voor de boot, zodat we vrijdagochtend uitgerust op het eiland konden beginnen. Audrey maakte zich klaar met haar getuigen Eva en Carmen in een suite van Van Heeckeren aan de Strandweg in Nes. Stefan zat een paar straten verderop in het Van Heeckeren Hotel, samen met zijn vriend Rick. Miriam bleef bij Audrey, Pim liep halverwege de ochtend naar Stefan. Zo hebben we van allebei de ochtend, zonder dat iemand op ons hoefde te wachten.

Even een moment voor de spiegel, alleen. Daarna de jurk: dichtmaken is met z’n drieën sneller dan alleen, en met Eva en Carmen erbij ook een stuk vrolijker.

First look bij de suite

De first look was buiten, achter de suite. Stefan stond met zijn rug naar het pad, Eva en Carmen keken vanaf een afstand toe. Audrey liep met haar boeket naar hem toe en bleef een paar meter achter hem staan, ook met haar rug naar hem toe. Op drie draaiden ze zich tegelijk om. Wat er dan gebeurt, is elke keer anders. Bij Audrey ging de hand voor de mond; bij Stefan was het eerst stilte en toen een grijns die de rest van de dag niet meer wegging. Die ene seconde leverde twee awards op. Twee fotografen, twee hoeken: Miriam op Audrey, Pim op Stefan. Daarom zijn we altijd met z’n tweeën.

Loveshoot in de duinen bij Buren

Na de first look reden we naar de strandopgang bij het Jan Sietjespad in Buren. Rustig, breed strand, hoge duinen met helmgras, en een lucht die de hele dag dreigde maar nooit doorzette. In de verte hingen regenwolken; boven ons bleef het droog. We hebben op Ameland echt mazzel gehad met het weer.

Audrey deed haar schoenen uit voor het water. Stefan ook, en deed een dansje in de branding dat we niet hadden voorspeld en dus wél hebben. Dat is de hele truc van een loveshoot: niet poseren, maar iets doen. Een stukje rennen, de zee in, en wij regelen de rest.

Ceremonie op het strand bij Beachclub The Sunset

Beachclub The Sunset ligt op het strand bij Hollum, aan de westkant van Ameland, met de duinen in de rug en de zee voor de deur. De ceremonie was buiten, op het zand: een wit prieel met pampasgras, lampjes, lounge-banken voor de gasten en een oude caravan als bar. Stefan kwam als eerste, met zijn ouders. Audrey daarna, tussen haar vader en moeder in.

De ceremonie werd geleid door Anne Prins van Trouwen met Humor. De naam is geen loze belofte: de gasten lagen dubbel, en een minuut later was het doodstil bij de geloften. Precies die afwisseling maakt een ceremonie op het strand: de wind, de zee, een grap en dan een traan. Eva was de eerste die er een wegveegde.

Ringen, jawoord, kus. En toen tekenen, aan een houten tafel op het zand, met de getuigen op blote voeten. Daarna de eerste glazen, meteen op het strand.

Borrel op het strand, een wijnrun en een regenboog

De borrel was gewoon het strand. Kinderen renden tussen de gasten door, de caravan schonk, en wij deden de groepsfoto’s in de duinen naast The Sunset. Zeven, niet dertig, want het bruidspaar moet ook nog iets drinken. Hoe wij groepsfoto’s aanpakken lees je in groepsfoto’s die je wél in het album wilt.

En toen de wijnrun. Glazen op een wit kleed op het zand, de bruid en haar vriendinnen twintig meter verderop, en “go”. Die foto won later twee internationale awards, maar dat wisten we op dat moment nog niet. We wisten alleen dat iedereen lachte.

Hoe zo’n wijnrun er van onze kant uitziet? Pim filmde het vanaf het strand:

Aan het eind van de middag kwam de bui die de hele dag had gedreigd eindelijk over het wad, en trok precies langs het strand. Wat overbleef was een regenboog boven de duinen. Audrey en Stefan stonden er samen naar te kijken, en wij stonden achter hen. Zulke foto’s kun je niet plannen; je kunt alleen zorgen dat je er bent.

Feest bij The Sunset en een kampvuur op het strand

Binnen bij The Sunset ging het feest verder, en daar zat een verrassing in. Stefan is dansleraar. Iedereen verwachtte dus een spetterende openingsdans. Maar dat vonden ze niet eerlijk: zij wilden voelen wat elk bruidspaar voelt bij een openingsdans, die spanning. Dus had Stefan leren pianospelen en Audrey zangles genomen. Hij achter de piano, zij met de microfoon, allebei net zo zenuwachtig als ieder ander bruidspaar op de dansvloer. Na het laatste akkoord stond Stefan op en kuste haar. Daarna mocht er alsnog gedanst worden, met dip.

De mannen kregen hun eigen bierrun, in de avondschemering. Twee flitsers op het zand, zodat de mannen én de biertjes scherp in het licht staan tegen die donkerblauwe lucht. Ook die foto won een award. En daarna het kampvuur: Audrey met haar jurk over de knieën, Stefan ernaast, de gasten eromheen. Zo eindigt een strandbruiloft op Ameland. Niet met een laatste plaat van de dj, maar met een vuur en de zee.

Trouwen op Ameland: wat wij ervan leerden

Kom een dag eerder. Wij namen donderdag al de boot, net als de meeste gasten. Zo begint de trouwdag zonder haast en zonder bootschema in je hoofd.

Laat je gasten blijven. Een bruiloft op een eiland wordt vanzelf een weekend. Audrey en Stefan wilden dat hun gasten het als vakantie beleefden, en dat lukte precies daardoor.

Reken op wind, hoop op zon. Het strand van Ameland is breed en open. Een prieel met wat beschutting, een plan B binnen bij The Sunset, en verder gewoon genieten van die lucht. Wat als het wél regent? Daar hebben we een blog over.

Eén locatie voor alles. Ceremonie, borrel, diner en feest op één plek scheelt vervoer, tijd en gedoe. The Sunset kan het allemaal, met het strand als tuin.

En voor de eerlijkheid: de dag erna stonden wij op de boot van zes uur ’s ochtends, want op zaterdag wachtte een bruiloft in het Openluchtmuseum. Twee bruiloften achter elkaar doen we eigenlijk nooit; deze was verschoven en we wilden hem allebei te graag doen. Het was de eerste en enige keer dat we voor een deel van een bruiloft een extra fotograaf inhuurden. Het was het waard.