Judith & Evert Jan — trouwen bij Hofstede de Middelburg in Voorst

First look met een tik op de schouder

Om elf uur stond Evert Jan met zijn rug naar het huis in de tuin, onder een slinger van vlaggetjes. Judith liep naar hem toe, tikte hem op de schouder en hij draaide zich om. Dat is alles, en het is precies genoeg: geen brief, geen countdown, gewoon twee mensen die elkaar zien. Daarna direct door naar het busje, want de fotoshoot begon onderweg.

Het rode busje en een biertje bij Gewoon Neut

Het vervoer was een rode Volkswagen T1, en de kinderen gingen mee. Eerste stop: Gewoon Neut, de dorpskroeg van Klarenbeek. Een biertje aan de bar in trouwjurk en pak, met de bus voor de deur. Wij houden van bruidsparen die dat durven, want de foto’s in een kroeg zijn altijd echter dan die op een trap.

Loveshoot op Landgoed Klarenbeek

Van de kroeg naar de laan van Landgoed Klarenbeek, een paar minuten verderop. Lange bomenrijen, zacht licht en een busje dat je overal kunt neerzetten. De familie hing uit het dak, Judith uit het raam, en tussendoor werd er gewoon gegeten, want de planning zei: eten onderweg en tijdens de shoot. Dat werkt. Een bruidspaar met een broodje in de hand is een ontspannen bruidspaar.

Landgoed Klarenbeek is trouwens zelf ook een trouwlocatie; Marieke en Erik trouwden er. Voor Judith en Evert Jan was het de fotoplek onderweg naar de Middelburg.

Aankomst bij Hofstede de Middelburg

Om kwart over een reed het busje de laan van Hofstede de Middelburg op, met de kinderen zwaaiend uit het raam. De gasten stonden al klaar en applaudisseerden, en oma kreeg als eerste een knuffel. De drone hing er ondertussen boven: dat rode dak tussen het groen is van bovenaf nog mooier dan van opzij.

Tuinceremonie: twee neefjes en één hamer

Om half twee begon de ceremonie in de tuin, onder een houten boog met bloemen en lampionnen in de bomen. Judith lachte, Evert Jan veegde een traan weg, en toen kwamen de neefjes in beeld. De ene had de ringen bij zich in een koffertje met “Ring Security” erop, verkleed als James Bond, zonnebril incluis. De andere ontdekte de hamer van de trouwambtenaar. Wie één keer slaat, moet nog een keer. En daarna wilde de ander ook.

Judith kwam met haar vader naar buiten. Hij bracht haar door de haag van gasten naar de boog, gaf haar weg aan Evert Jan en ging zitten. Wij stonden allebei op een andere plek: Pim bij de gasten, Miriam achter het bruidspaar. Zo heb je dat moment van twee kanten, en dat is precies waarom we altijd met z’n tweeën komen.

Tussen het lachen door werd het ook stil. De geloften, een traan bij Judith, en de kus onder de boog. Daarna de ringen, aangedragen door 007 in eigen persoon.

En dan naar buiten, door de bellenblaas. Rijst doet pijn, confetti moet je vegen, bellenblaas blijft hangen in het licht. Wij zijn fan.

Toast, sweet table en een potje Jenga

Om half drie de toast met een sweet table, en daarna borrelen op het terras. Er stond een reuze-Jenga, en dat is voor een fotograaf een cadeau: mensen die ergens op geconcentreerd zijn, vergeten dat je er bent.

De groepsfoto waar iedereen op ons afrent

Eén nette groepsfoto, en dan laten we het los. Bij Judith en Evert Jan werd dat: iedereen rent tegelijk op de camera af. Die foto won een Wedwar Award, en terecht, want kijk naar de gezichten. Hoe we groepsfoto’s aanpakken zonder dat het een schoolfoto wordt, lees je hier.

Barbecue, openingsdans en sneakers

Om vijf uur de barbecue in de tent op het terrein, met het bruidspaar zelf achter de schalen. Om acht uur het feest, om half negen de openingsdans. Onder de trouwjurk en het pak: gepersonaliseerde sneakers. Slim, want een dansvloer tot één uur ’s nachts doe je niet op hakken.

Om half tien namen we het bruidspaar even mee naar buiten voor de champagnefoto. In het draaiboek stond, letterlijk: “bij water? silhouet? geen geel!” Het werd paars licht onder de grote boom. Geen geel dus. Daarna terug naar binnen, waar de dansvloer geen moment meer leeg was. Die dansvloer leverde nog twee awards op: een Wedwar Award voor de zwart-witfoto van de dansende gasten en een Wedisson Award voor Judith en Evert Jan midden in de menigte. Drie awards uit één bruiloft. Dat zegt iets over de fotografen, maar vooral iets over het feest.

Leuk feitje: Miriams allereerste bruiloft was ook hier

Hofstede de Middelburg was voor ons niet nieuw. In 2019, net klaar met de Fotovakschool, fotografeerde Miriam hier haar allereerste bruiloft: die van haar neef, als vriendendienst en dus een stuk goedkoper dan wat we nu vragen. Met één camera, zonder de professionele set en de back-up die we nu standaard bij ons hebben. Het ging goed, maar zo zouden we het nu niet meer durven: één camera op een trouwdag is één storing verwijderd van een lege dag. Waarom dat meetelt in de prijs van een trouwfotograaf, lees je hier. Vijf jaar later stonden we er weer, nu met z’n tweeën en met vier camera’s.

Trouwen bij Hofstede de Middelburg?

Wij komen er graag terug. De Middelburg ligt in Voorst, tussen Apeldoorn en Deventer, en heeft alles wat een documentaire fotograaf wil: een laan om aan te komen, een tuin voor de ceremonie, een terras om te borrelen, gras voor de groepsfoto en een tent voor het feest. En binnen tien minuten sta je op Landgoed Klarenbeek of in de kroeg voor de loveshoot. Meer over de plekken en het licht lees je op onze pagina Trouwfotograaf Hofstede de Middelburg.

Twee tips uit deze dag. Doe de fotoshoot onderweg, met een auto die het waard is en de kinderen erbij; het scheelt een uur wachten voor je gasten. En laat de neefjes gewoon hun gang gaan. Een ceremonie hoeft niet netjes, als er maar gelachen wordt.